تاریخچه ورزش پینت بال


پینت بال یک بازی است، (در حال حاضر مشهوراست به اینکه شرکت کنندگانش در امریکا بیشتر از بیس بال اند) برای اولین بار این بازی در سال ۱۹۸۱ در دولت ایالات متحده از نیوهمشایر، که در آن بازیکن به رقابت بپردازند انجام شد در تیم یا به صورت جداگانه، برای از بین بردن مخالفان توسط هدف قرار دادن آنها را با کپسول‌های حاوی رنگ (به عنوان مراجعه کننده به paintballs) رو از دستگاهی به نام نشانگر پینت بال استفاده می‌شود. در حالی که نفت در ابتدا مورد استفاده قرار گرفت.

 در واقع گلوله‌های پینت بال از محلول خاص غیر سمی، زیست تخریب پذیر، در روغن ساخته شده‌است. در این بازی، بازیکنان به طور مرتب بازی‌های ورزشی در سطح بالا در سطح جهان در لیگ‌ها، مسابقات حرفه‌ای، تیم‌ها، وهمین طور تکنولوژی پینت بال توسط ارتش برای تکمیل آموزش‌های نظامی، پاسخ ضد شورش، سرکوب و غیر کشنده مظنونان در موقعیت‌های خطرناک مورد استفاده قرار می‌گیرد. بازی‌ها را در زمین‌های فضای بسته و فضای بازدر اندازه‌های مختلف انجام می‌شود. در میدان بازی موانع پراکنده مصنوعی یا طبیعی زمین وجود دارد، که در آن بازیکن بازی استراتژیک برای استفاده از انها را انجام می‌دهد. قوانین برای بازی پینت بال متفاوت است، و شامل تسخیر پرچم، حذف کامل بازیکنان تیم حریف، دفاع یا حمله به یک نقطه خاص و یا منطقه، یا گرفتن اشیاء مهم پنهان در منطقه بازی است. بسته به نوع بازی، بازی می‌تواند از چند ثانیه تا ساعت‌ها، یا حتی روز و روزها در بازی سناریو ادامه پیدا کند. قانون پینت بال در میان کشورها و مناطق مختلف متفاوت است. در بسیاری از مناطق که در آن بازی بطور منظم انجام می‌شود، بازیکنان به پوشیدن محافظ ماسک‌ها، و قوانین بازی ملزم هستند.

د ر سال ۱۹۷۶، در جشن میلاد مسیح، یک معامله گر سهام، Bob Gurnsey، و نویسنده کتاب Charles Gaines بحث در مورد سفر اخیرش به آفریقا و تجربیات خود را در شکار بوفالو بیان کرد. یکی ازداستان‌های کوتاه Richard Connell به نام خطرناک ترین بازی الهام بخش بود که موضوعش عده‌ای بودند که بازی ای را می‌کردند که در آن آنها برای همدیگر کمین کرده و باقی راشکار می‌کردند؛ این بازآفرینی شکار همان تولید بالای آدرنالین بخاطر شکار حیوانات را ایجاد می‌کند. در سال ۱۹۸۱ در نیوهمپشایر، گروهی از تپانچه «Nel - ۰۰۷» (که به طور معمول توسط کشاورزان و دامداران برای نشانه گذاری درختان و دام‌ها استفاده می‌شود) برای پرتاب توپ رنگ استفاده می‌کردند. برای اولین بار دوازده نفر در قالب دو تیم در این بازی که سناریواش «تسخیر پرچم»بود شرکت کردند. برنده تمام پرچم‌های زمین را بدون شلیک یک گلوله برداشت. . همانطور که یک علاقهٔ جهانی خواستار یک بازی ساخته شده به طور مداوم است، باب Gurnsey تشکیل شرکت ملی بازی، و وارد قرارداد با شرکت رنگ نلسون توزیع کننده انحصاری تجهیزات پینت بال شد. پس از آن، آنها مجوز franchises که بر مبنای ان حق فروش اسلحه به خود، رنگ، و عینک ایمنی را در کشورهای دیگر گرفتند. در نتیجه انحصار در تجهیزات، آنها سود بسیاری تنها در شش ماه دریافتند. اولین بازی پینت بال از تپانچه نلسپوت که آن زمان تنها اسلحه موجود بودند استفاده شد. آنها از۱۲ گلولهٔ گرمی، که تنها ده عدد خشاب می‌خورد و باید پس از هر شلیک گلنگدش زده شود استفاده می‌کنند. ماسک پینت بال اختصاصی در ان موقع ایجاد نشده بود، بنابراین بازیکن‌ها از عینک مغازه استفاده می‌کردند و باقی صورتشان را می‌پوشاندند. اولین گلوله‌ها مشتقات نفتی بودند و در اب حل نمی‌شدند. پس از یک روز بازی مهمانی تارپنتین انجام می‌شد که در ان بازیکنان کمین می‌کردند و باقی را شکار می‌کردند البته تنها با یک خشاب محدود.


منبع:ویکی پدیا
ویرایش و تلخیص:آکاایران