آب درمانی(هیدروپاتی) یعنی درمان امراض به وسیله آب. از زمانی که به یاد می آید، هم قبایل بدوی و هم ملل متمدن آب را برای درمان به کار می گرفتند. حتی حیوانات وحشی و اهلی دریافته اند، زمانی که بیمار می شوند، باید آب بیاشامند. 

آب درمانی

آب درمانی درگذشته توسط ایرامیان باستان یونانیها و مصری ها با توجه به خواص بی نضیر آب مور استفاده قرار می گرفته است.
شاید آسان ترین و راحت ترین وسیله ای که ورزشکاران ومردم برای رفع خستگی .کسالت و بدست آوردن آرامش و راحتی از آن استفاده میکنند آب باشد.
گرفتن دوش آب گرم پس از ورزش و مسابقه .یا پس از انجام کارهای سنگین روزانه تقریبا یک امر طبیعی و عاذی است که تمام بازیکنان و افراد آگاهانه یا بدون اگاهی از ان استفاده میکنند.
آب درمانی یک روش عامه پسند است و به خلاف اکثر روشهای دیگر رفع خستگی عضلانی با رضایت و خوشنودی ورزشکاران توام می شود

در این روش ورزشکار یا شخص آسیب دیده میتواند کارهی متفاوتی در آب انجام دهد انواع حرکات شامل راه رفتن های متفاوت و بسیار گوناگون برای انواع امراض و رفع این بیماریها و نسیت به درجه و نوع بیماریهای متفاوت و گوناگون استفاده از برنامه های مختلف برای تسکین و بهبود درد توسط مربیان دوره دیده و کار آزموده و با تجربه که در انتها چند نمونه از این برناه ا را با هم مرور میکنیم و شما هم میتوانید از آن استفاده کنید البته با تایید و زیر نظر  مربی

اکنون اب درمانی در بسیاری از استخر ه در حال گسترش هست و ایران نیز به طور طبیعی دارای مراکز درماننی آبی بسیاره در دل کوها و جنگل ها می باشد که در انتها نیز به شما معرفی خواهم کرد

چند نکته:

* در موارد اندکی، کسانی هستند که با مصرف همین مقدار کم عسل نیز دچار مشکلاتی می شوند. در این افراد می توان به تشخیص پزشک، میزان مصرف عسل را کم کرد. در افراد دیابتی، اگر چه ما اعتقاد داریم که مصرف عسل مرغوب، مشکلی ایجاد نمی کند؛ ولی در صورت نگرانی بیمار می توان با مقادیر کم عسل شروع کرد و کم کم آن را به میزان مطلوب رساند. به عکس، در کسانی که از مشکلاتی مانند کم خونی رنج می برند می توان بر مقدار عسل مصرفی افزود.


* بدیهی است که میزان آب و عسل توصیه شده بر اساس یک فرد بزرگسال با جثّه متوسط تنظیم شده است. لذا در سنین پایین تر و به ویژه در کودکان می توان مقدار آب و عسل را بر اساس سن و جثّه فرد تنظیم کرد. اما به هر حال بهتر است میزان آب مصرفی بر اساس حداکثر ظرفیت شخص تنظیم شود.


* نکته جالب در مورد آب درمانی فوق آن است که به تجربه ثابت شده است که این روش درمانی، تغییر چندانی در طبع و مزاج اصلی بیمار ایجاد نمی کند و لذا برای افراد مختلف با هر طبعی(حتی بلغمی) قابلیت اجرا دارد. 

موارد احتیاط

آب های خنک تر را برای مدت زمان کوتاه تری باید به کار برد. 
وقتی که بدن خشک می شود، نباید آب سرد را به مصرف داخلی رساند. 
در کم خونی ها، درجه حرارت پایین، سیانوز و در خلال عادات ماهانه در افراد حساس، آب درمانی توصیه نمی شود.
آب گرم را نباید در افراد ناتوان که احساس کوفتگی می کنند، یا مستعد غش و ضعف هستند، یا آنهایی که مستعد گرمازدگی می باشند و یا در سکته به مصارف داخلی و خارجی بدن رساند.
آب ولرم، نه سرد و نه گرم، در درمان اغلب بیماری ها موثر است، به شرط آنکه توسط پزشکی مجرب در زمینه ی آب درمانی تجویز شده باشد. 
آب دارای مواد معدنی اولیه و ناخالصی یا آغشته به رادیوم و ... را نباید برای مصارف آشامیدنی به کار برد.